سرانجام پس از نزدیک به چهار ماه تأخیر و تهدیدهای طالبان مبنی بر حمله به رای دهندگان و مراکز رای دهی، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان برگزار شد.
اما صندوقهای رای هنوز بسته نشده بودند که مقامات افغان و برخی از کشورهای غربی و سازمان ملل و حتی شماری از ناظرین سیاسی افغان، این رخداد را "یک موفقیت بزرگ و تاریخی" توصیف کردند.
اکنون که با گذشت هر روز تصویر روشنتری از انتخابات ۲۹ اسد/مرداد به دست می آید، به نظر می رسد که در به کار بردن صفت "موفق و تاریخی" به این انتخابات، از دقت و احتیاط لازم کار گرفته نشده است.
گزارشها حکایت از آن دارد که طالبان با تهدید و ارعاب، به خصوص در مناطق ناامن جنوب کشور، مانند هلمند و قندهار، موفق شدند که شمار قابل ملاحظه ای از مردم را در روز انتخابات در خانه های شان نگه دارند.
اگر چه میزان دقیق شرکت ساکنان این مناطق در انتخابات روشن نیست، اما براساس برخی گزارشها، این میزان از ۱۰ درصد تجاوز نمی کند. حتی برخی از روزنامه های بریتانیایی نوشته اند که از میان جمعیت ۱۵۵ هزار نفری ولسوالی باباجی هلمند، که در جریان عملیات "پنجه پلنگ" از تصرف طالبان خارج شده، تنها ۱۵۰ نفر آنها رای داده اند.